گروه زبان و ادبیات فارسی استان کرمانشاه

گفتم که عمر ماه صفر رو به آخر است دیدم شروع محشر کبرای دیگر است گردون شده سیاه و فضا پر زدود و آه تاریک تر ز عرصة تاریک محشر است گرد ملال بر رخ اسلام و مسلمین اشک عزا به دیدة زهرای اطهر است گفتم چه روی داده که زهرا زند به سر دیدم که روز، روز عزای پیمبر است پایان عمر سید و مولای کائنات آغاز دور غربت زهرا و حیدر است قرآن غریب و فاطمه از آن غریب تر اسلام را سیاه به تن، خاک بر سر است روی حسین مانده به دیوار بی کسی چشم حسن به اشک دو چشم برادر است...

تقدیم به ساحت پاک امام رضا: در آستانه ی نگاهت خورشید نشسته است و کبوتران بر بلندای شکوهت بال و پر می افشانند ¨ چونان فردایی زرین برگنبدت خیال تابیدن گرفته است چشمی در شهر نمانده صدایی در کوچه ها قدم نمی زند این جا ، حریم چشمان منتظر است وقدم گاه آرزوهای دوردست و صداهای گم شده در باد ¨ دستمالی از ضجه بربند بند ضریحت می بندند تا باز کنی گره های سنگین بغضی را شعله ای از سوگند پرمی کشد از خاکستر سینه ای و دستان پر رعشه ی تمنا موج می گیرد از کرانه ها ی آه ¨...